Sanktuarium Świętego Szarbela - Włóki [Galeria]

W sercu niewielkich Włók Bóg zapisał nowy rozdział swojej historii z człowiekiem.

Miejsce, które dotąd znane było jedynie lokalnej wspólnocie, zostało włączone w duchową mapę świata: pierwsze w Polsce i Europie diecezjalne Sanktuarium Świętego Szarbela. Decyzją bp. Krzysztofa Włodarczyka świątynia Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski została podniesiona do rangi sanktuarium, które ma stać się przestrzenią modlitwy za Kościół, świat i ludzkie serca spragnione Boga.

To tutaj, jak w libańskiej Annaya, ma rozbrzmiewać modlitwa o pokój, o uzdrowienie, o nawrócenie. To tutaj – na wzór św. Szarbela – wierni mają odnajdywać ciszę, która prowadzi do Boga.

W homilii biskup przypomniał, że święty pustelnik z Bekaa Kafra uczy nas, że prawdziwe sanktuarium rodzi się najpierw w sercu człowieka. A Włóki – choć małe – mogą stać się miejscem wielkich znaków, miejscem budowania „świątyni serc”.

Kustosz sanktuarium, ks. Bartosz Wojtaszek, dziękował za ustanowienie sanktuarium, podkreślając, że prośba wypływała z żywego, autentycznego kultu, który od lat rozwija się w parafii.

Od dziś Włóki wpisują się na mapę światowych miejsc kultu św. Szarbela. Rozpoczyna się nowy rozdział: rozdział modlitwy, ciszy i działania Boga.

Św. Szarbel Makhlouf urodził się 8 maja 1828 roku. Wbrew sprzeciwowi rodziny wstąpił do klasztoru św. Marona w Annaya. Po latach życia zakonnego otrzymał zgodę na przejście do pustelni, gdzie w ciszy i surowości dojrzewała jego świętość.

16 grudnia 1898 roku, podczas sprawowania Eucharystii, doznał udaru. Zmarł w wigilię Bożego Narodzenia, mając 70 lat. Beatyfikowany w 1965 roku, kanonizowany w 1977 – dziś jest jednym z najbardziej czczonych świętych Wschodu.